گزیده ای از آثار امام حسن مجتبی (ع) / چرا آنها را پیشوای دوم اهل بیت می نامند؟

560542 خبر ناگهانی

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز، دومین پیشوای جهان تشیع، اولین ثمره عمر علی س.ع. و فاطمه در نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجری در مدینه الرسول به دنیا آمد.

حضرت فاطمه علیهاالسلام پس از ولادت او را به خدمت امیرالمومنین علیه السلام آورد و فرمود: من با نام بردن از رسول خدا پیشی نمی گیرم. پس او را نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آوردند، فرمود: من هیچ امتیازی ندارم که او را خدای متعال بخوانم. در این هنگام خداوند به جبرئیل فرمود: محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) فرزندی دارد، فرود آی و بر او سلام کن و سلام کن و بگو که علی (علیه السلام) برای توست همانطور که هارون برای موسی (علیه السلام) است. ) پس نام پسر هارون را ببر و برو. و جبرئیل نازل شد و گفت: خداوند تو را امر کرده که پسر هارون نامیده شوی. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: نام او چه بود؟ او پیشنهاد کرد: «اسکراپر». حضرت فرمود: زبان ما عربی است. جبرئیل گفت: پس او را حسن نامید و پیامبر صلی الله علیه و آله نیز چنین کرد.

بیشتر بخوانید:

مجتبی (منتخب)، سید (سرور)، زکی (پاکیزه)، سید شباب اهل الجنه، ریحانه نبی الله، شجره القاب و ابومحمد و ابوالقاسم کنیه های امام حسن مجتبی (ع) است. امام دوم شیعیان.

امام حسن (ع) پس از شهادت حضرت علی (ع) در 21 رمضان سال چهلم هجری به امامت رسید و 10 سال در این سمت بود.

امام حسن مجتبی (ع) مقام ها و کرامات و شگفتی های زیادی داشته است که در قسمت بعدی خواهید خواند.

مورخان فضائل و مناقب امام حسن مجتبی (علیه السلام) را ذکر می کنند که برخی از آنها به شرح زیر است:

1 نامگذاری امام حسن توسط خداوند

جابر بن عبدالله می گوید: وقتی حضرت زهرا امام حسن علیه السلام را به دنیا آورد، به حضرت علی علیه السلام فرمود: نامی برای او انتخاب کن. علی (علیه السلام) فرمود: من هیچ امتیازی در نامگذاری این فرزند به نام پیامبر (ص) ندارم. دفتر خاطرات امام حسن را خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آوردند و گفتند یا رسول الله نام او را انتخاب کن. پیامبر فرمود: با این نامگذاری بر خدای متعال پیشی نخواهم گرفت. پس خداوند متعال به جبرئیل وحی فرستاد که محمد صلی الله علیه و آله فرزندی دارد، نزد او برو و سلام کن و بگو که علی نزد تو مانند هارون نسبت به موسی است، پس پسر هارون را که او را ترک می کند نام ببر. جبرئیل نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نازل شد، تولد فرزندی از جانب خداوند را به او درود فرستاد و گفت: خداوند متعال فرمود: فرزند فاطمه را به نام پسر هارون نامگذاری کن. پیامبر فرمود: نام پسر هارون چیست؟ جبرئیل گفت: شبر.

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: زبان ما عربی است! جبرئیل گفت: او را حسن صدا کن و پیامبر نام حسن را برای او برگزید.

2. امام حسن (علیه السلام) سرور جوانان در بهشت ​​است

جابر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند: هر که می خواهد شادی جوانی بهشت ​​را ببیند، به چهره حسن بن علی علیه السلام بنگر.

3. حرمت و عظمت امام حسن (علیه السلام) تقوا در برابر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

ابن علی رفیع از پدرش جدی زینب دختر ابی رافع نقل می کند: حضرت فاطمه با دو پسرش حسن و حسین علیهما السلام خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آمدند. و گفت: این دو پسر تو هستند، پس از میراث و یاد آنان آگاه شو. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله درباره آنان می فرماید: این داستان را روایتی از محمد بن اسحاق تأیید می کند: هیچ کس به احترام رسول خدا به حسن بن علی (علیه السلام) نرسیده است. ص). می گوید در راه مکه امام حسن علیه السلام را دیدم که از ماشینش پیاده شد و راه افتاد. هیچ کس نزد یارانش نمانده بود مگر اینکه او نیز از ماشین خود پیاده شد، حتی سعد بن ابی وقاص پیاده شد و نزد امام رفت.

4. امام مجتبی (علیه السلام) شبیه ترین مردم به رسول خدا (ص)

از انس بن مالک روایت شده است که هیچ کس مانند حسن بن علی (علیه السلام) به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نبود.

5. قوی ترین ابراز محبت رسول خدا (ص) به امام مجتبی (علیه السلام).

در صحیح مسلم داستانی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله درباره امام حسن علیه السلام فرموده است:

روایت دیگری از براء بن عازب نقل شده است: دیدم حسن بر دوش رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بود، در حالی که فرمود: «خدایا من او (حسن) را دوست دارم و تو را دوست دارم. تو هم دوست داری “او را بگیر.”

  لیلا اوتادی شوخی شد + عکس

6. زهد و عبادت امام حسن علیه السلام.

در کتاب امل آمده است: امام مجتبی باتقواترین و زاهدترین و با فضیلت ترین مردم زمان خود بود و هنگامی که به حج می رفت، امام حسن (علیه السلام) هنگام یاد مرگ راه می رفت و گاهی پابرهنه می رفت. با یاد قبر و قیامت گریه کرد و اشک از چشمانش جاری شد.

7. بخشش و بخشش در راه خدا

امام مجتبی علیه السلام مردی مهربان و بخشنده بود و در میان مردم به این صفت شناخته شده بود. داستان های زیادی در این مورد وجود دارد. علامه مجلسی از خلیة الاولیاء نقل می کند: امام حسن علیه السلام دو بار تمام عمر خود را در راه خدا بین فقرا تقسیم کرد.

8. تواضع و محبت به فقرا

ابن شهر آشوب در کتاب الفنون از احمد مودب و در کتاب نُجع الابصار از ابن مهدی نقل می کند: امام حسن علیه السلام از جایی گذشت، دید عده ای فقیر بر زمین نشسته اند و مقداری نان خشک از سفره خورده اند. بخورید، امام را به خوردن این نان خشک دعوت کردند، امام از مرکب بیرون آمد و کنارشان نشست و این نان را خورد، به برکت حضور امام نان آنقدر زیاد شد که همه خوردند و سیر شدند. و آنها را به خانه خود پذیرفت.

روایات متشابه و دهها آیه از قرآن که در فضایل و مناقب اهل بیت و امام مجتبی وارد شده است بسیار است و برای این حضرت به همین مقدار بسنده می کنیم. در فضیلت و شخصیت امام حسن (علیه السلام) همین بس که از اهل بیت (علیهم السلام) است، کسانی که خداوند پلیدی را از آنها دور کرده و او را پاکیزه ساخته است و از کسانی است که رسول خدا (ص) همراه با مسیحیان نجران جنگید.

چرا من حسن (ع) را کریم اهل بیت دارم؟

بر اساس روایات و روایات، علت اصلی لقب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (ع) این است که امام حسن مجتبی (ع) نسبت به افراد رنجور و بدبخت جامعه بسیار دلسوز بوده و با بیماران و ضعیفان همراهی می کند. . -مردم درآمدی.و با جان و دل با درد دل همراهی کردند و شنیدند و این گونه عمل کردند و در این حرکت انسان دوستانه جز خدا را رعایت نکردند. هیچ فقیری و فقیری از خانه آن امام مستأصل برنگشت و حتی خود ایشان نزد فقرا رفتند و آنها را به خانه خود دعوت کردند و به آنها خوراک و پوشاک دادند.

  قتل خونین زن تهرانی در عشق ممنوع! / جسد در قزوین بود!

امام حسن مجتبی (ع) تمام تلاش خود را برای انجام کارهای پسندیده و پسندیده انجام داد و در راه خدا مال فراوان بخشید. مورخان و دانشمندان سخاوت بی سابقه و سخاوت بی نظیر را در زندگی پرافتخار خود ثبت کرده اند. دو بار در عمرش تمام مال و اموال خود را در راه خدا انفاق کرد و سه بار مال خود را دو نیم کرد و نیمی از آن را در راه خدا به فقرا بخشید.

می گویند روزی امام حسن (ع) از کنار جمعی از فقرا گذشت که تکه های نان خشک را روی زمین گذاشتند و خوردند، چون نظرش بر این امام افتاد، او را دعوت کردند و حضرت از اسب پیاده شد و فرمود: «خداوند متکبران را دوست ندارد». با آنان نشستند و غذای آنان را خوردند و سپس از همه فقرا خواستند تا برای طعام به خانه پیامبر بروند و امام به آنان غذای خوب داد و لباسهای مناسب را به آنان داد.

کرامات فراوانی است که گاهی امام حسن (ع) و گاهی امام حسین (ع) نقل می کند و این به دلیل شباهت آن دو بزرگوار است. داستان فوق در مورد آن دو امام علیه السلام نیز نقل شده است.

روایات تاریخی فراوانی در رابطه با هدایای این امام جماعت وجود دارد که ذکر تفصیلی آن برای این نوشته مناسب نیست. وقتی از خود امام پرسیدند چرا سالک را ناامید نمی کنی؟ گفتند من هم خداجو هستم و از خدا می خواهم که مرا محروم نکند و شرم دارم کسانی را که چنین امیدی می خواهند ناامید کنم. “خداوند که به من اهمیت می دهد، از من می خواهد که به مردم کمک کنم.”

به دلیل همین سخاوت ها و اعمال نیکی که امام حسن مجتبی (ع) در راه خیر، مهربانی و حمایت از طبقات درماندگان و نیازمندان انجام داد، او را به عنوان کریم اهل بیت نامیدند; و با توجه به فضائل و مواهب بی نظیر و گاه بی نظیر این امام بزرگوار، لقب «دنیا» شایسته این امام است.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید