نظام اصلاح طلب نمی خواهد

به گزارش سایت دیده بان ایران؛ فیاض زاهد، فعال سیاسی اصلاح طلب در یادداشتی نوشت: جریان اصلاح طلب دیگر وجود ندارد. شاید کلیت این نگاه در دوره زمانی دیگری دوباره متولد شود که به اعتقاد من این اتفاق خواهد افتاد.

دلیل این عدم را از سه زاویه می توان فهمید. اصلاح طلب یعنی نیروی سیاسی مؤثری که یک پایش در نظام مستقر و پای دیگرش در نیروی انقلابی است. نیازی به تغییرات رادیکال مانند قدرت دینامیکی ندارد، و مانند قدرت استاتیک از حفظ وضعیت موجود حمایت نمی کند.

نظام سیاسی در سال های اخیر تصمیم گرفته است تا این نیروی حساس و گاه موثر را برای همیشه از صحنه حذف کند. در نتیجه جلوگیری از اصلاحات مؤثر، نیروی پویا به سمت رادیکالیسم بنیادی تر میل می کند، اصلاح طلبی برای آن بی معناست.

طرف دوم به گسترش قدرت رادیکال و برانداز برمی گردد که نه گفتمان و نه راهبردهای اصلاح طلبان را برای تغییرات در ایران نمی پذیرد. او نه تنها نگرش مثبتی نسبت به اصلاح طلبان که آنها را شریک قدرت مستقر می داند، ندارد. وی با ایجاد شعارهای براندازانه و اتحاد اصلاح طلبان و اصولگرایان صحنه رقیب قدرتمند را خالی کرد تا تنها بازیگر موثر باشد. اصلاح طلبان در حالی که قدرت عمل داشتند، نیرویی نبودند، اما در این روزها که فرصت گفتار معتدل و معتدل نیست، گوش ها صدایشان را بهتر می شنوند. البته اینکه چقدر و چه زمانی قابل بحث است.

در واقع دولت و براندازان در یک همکاری چشمگیر نیروی رقیب را خلع سلاح کرده اند. اما طرف سوم به خود نیروی اصلاح طلب برمی گردد. برای اینکه بدانیم ساعت چند است و چه تغییراتی باید در مانیفست و مبانی آن ایجاد شود، متأسفانه اصلاحات و رهبران آن در ایران نیز مانند همه نیروهای سیاسی درگیر در صحنه، تحت تأثیر تعصبات قبیله ای و افکار باندی قرار گرفته اند.

  نیاز به جذب پرتفوی سودآور

یعنی نمی توانستیم صداهایی را بشنویم که در محافل نفوذی ما جایی نداشت. این همان مشکلی است که آرنولد تواین بید در نظریه «خون تازه» برجسته کرد. هرگز گوش های خود را بر روی زمزمه های جدید نبندید.

بر این اساس، اصلاح‌طلبان، چه افراد و چه سازمان‌ها، هیچ کاری برای اصلاح روندها انجام نداده‌اند.

دیدگاهتان را بنویسید