فردوسی عامل ماندگاری زبان فارسی / شاهنامه زنده ترین اثر حماسی جهان است

562886 خبر ناگهانی

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز در تقویم ایران، 25 اردیبهشت ماه به عنوان روز بزرگداشت فردوسی ثبت شده است. حکیم ابوالقاسم حسن پور علی طوسی (طوسی) معروف به فردوسی (حدود 319-399 هجری قمری) در دامنه توس خراسان به دنیا آمد و در همانجا درگذشت و به خاک سپرده شد. او شاعر و جنگجوی ایرانی بود که شاهنامه را از سرنوشت سرود. فردوسی در زندگی خود تأثیری بی نظیر از خود بر جای گذاشته است. شاهنامه اثری حماسی و منظوم 60 هزار بیتی است که امروزه برای ما ارزش زیادی دارد. این اثر از آغاز تا حمله اعراب به ایران روایت می کند و دوران چهار سلسله سلطنت شامل پیشدادی، کیانی، حزب و ساسانی را به تصویر می کشد.

علیرضا قیامتی شاهنامه پژوه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز در خصوص نقش فردوسی در زبان و ادبیات فارسی، اظهار کرد: در هویت فارسی و ایرانی و به طور کلی می توان گفت که هیچ اثر حماسی در جهان به اندازه شاهنامه نیست. توانسته است هویت ملی یک کشور و زبان آنها را از این طریق حفظ و حفظ کند.

وی ادامه داد: اگر بخواهیم شاهنامه را با ایلیاد که اساس تمدن و اندیشه غرب است مقایسه کنیم، می بینیم که تا جایی که فردوسی و شاهنامه توانسته اند هویت و زبان ایرانی را حفظ کنند، ایلیاد نتوانسته است این کار را انجام دهد. “

علیرضا گیامتی گفت: «شاهنامه» زنده ترین اثر حماسی جهان است، زیرا یک فارسی زبان هنوز هم می تواند هزار سال بعد مستقیماً به متن شاهنامه رجوع کند، آن را بخواند و داستان و محتوای آن را کاملاً درک کند. اما برای ایلیاد این امکان وجود ندارد و اگر مرد یونانی بخواهد امروز ایلیاد را بخواند باید آن را به یونانی یا فرانسوی امروزی و … ترجمه کند. زبان هر حماسه ای دیگر در جهان امروز رایج نیست و زبان شاهنامه همچنان رایج است. هزار سال بعد، ما به زبان فردوسی صحبت می کنیم و کاخی محکمی که او ساخت، زبان فارسی را ماندگار کرد، اما نباید اغراق کرد، زیرا فردوسی تنها نبوده و در تثبیت زبان فارسی برای نیاکان ما نقش داشته است. اینکه زبان فارسی از هر سو مورد هجوم قرار گرفته و حاکمان خبیث در صدد از بین بردن رنگ زبان فارسی و زبان فارسی هستند تا جایی که مکاتبات ما به زبان عربی و فارسی حذف شد و حتی محاکمه شد. علم و زبان دانشمندان فارسی نباشد و در چنین مواقعی فردوسی برای نجات زبان فارسی قیام می کند و به گونه ای بر زبان فارسی مهر شاهنامه می زند.

  فدراسیون منتظر تصمیم نهایی مهدوی کیا است

شاهنامه پژوه درباره ابیات اضافی فردوسی نیز گفت: بحث ابیات اضافی در آثار همه شاعران به چشم می خورد و کتابی که دست خط و خط شاعران در گذشته باشد به دست ما نرسیده است و این موضوع در مورد شطرنج نیز صدق می کند. و قدیمی ترین نسخه فعلی شاهنامه مربوط به سال 614 هجری قمری است که در کتابخانه فلورانس ایتالیا نگهداری می شود که فقط نیمی از شاهنامه را در خود دارد و بعد از مرگ فردوسی است و نمی دانیم چه ابیاتی به آن اضافه شده است. شاهنامه در آن سالها یا کمرنگ شده است و گاه می بینیم که در برخی نسخه ها کم است و در برخی نسخه ها نه. در اینجا سبک شناسی، فرهنگ نویسی و تسلط اساتید اهمیت زیادی پیدا می کند و حتی می توان بین آنها اشتباه کرد.

وی ادامه داد: برخی از ابیات شاهنامه کاملاً نادرست و اضافه شده است و در نسخه اصلی شاهنامه دیده نمی شود، به عنوان مثال ابیات سخیف «ستایش زنان، ستایش سگ / این سگ صد زن پارسا / زن و اژدها هر دو روی زمین / جهان از دو نجس تا » که در نسخه اصلی شاهنامه وجود ندارد پاک است. اما ابیاتی مانند «امسال سختی کشیدم / عجم را به این فارسی زنده کردم» در برخی نسخه ها وجود دارد و در برخی نه که از نظر سبک و محتوا می توان گفت که آیا کلمه عجم واژه ای از شاهنامه است. و این بیت ممکن است با مضمون کلام و اندیشه فردوسی مرتبط باشد یا نباشد. در این گونه آیات شبهاتی وجود دارد و هرکس نظر خود را در مورد آنها می گوید.

  هر بازیکن تیم ملی در نتایج موثر است/ شانس رهبری داریم

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید