غلبه مسائل معلولیت و سکوت کارکنان / رفاه اجتماعی برای روشن شدن این موضوع که بودجه در کجا هزینه می شود.

امروزه در بحبوحه تورم و مشکلات اقتصادی، برخی از اقشار جامعه زندگی سخت تری نسبت به سایر اقشار دارند و بخشی از آنها را افراد دارای معلولیت تشکیل می دهند. با عده ای از آنها به گفت و گو نشستم و در میان درد دلشان از نمایندگی بهزیستی که مهم ترین نهادی که مسئول رسیدگی به مشکلات این قشر است گلایه کردم.

ادامه مطلب

صدمات شدیدی که نادیده گرفته می شوند

یکی از این افراد دارای معلولیت محبوبه هاکانی فر از اهالی شیراز بود. وی که به دلیل یکی از انواع دیستروفی از ناتوانی شدید رنج می برد، با گلایه از بی توجهی بهزیستی به خود به ایسکانیوز گفت: دوستان معلول زیادی دارم و تا به حال ندیده ام که از بهزیستی کمک بگیرند و اگر زیاد پیگیری کنیم، آنها را دنبال می کنند. می گویند ما بودجه نداریم. من یک ناتوانی شدید دارم و از دو پا برای تنفس استفاده می کنم و وقتی رفتم وسایل لازم را تهیه کنم گفتند کمکی نمی کند و کارشان نیست.

هاکانی فر در تشریح وضعیت جسمانی خود توضیح داد: حتی نمی توانم به تنهایی غذا بخورم و نیاز به کمک دارم اما بهزیستی می گوید معلولیت شدید ندارم و نمی توانم از حق خود برای شیر دادن استفاده کنم. آنها حتی نمی دانند دیستروفی چیست و فقط آسیب نخاعی را شدید می دانند. این در حالی است که طبق قانون همه افراد دارای معلولیت شدید حق شیردهی دارند.

وی تصریح کرد: در سال 94 اعلام کردند که 10 میلیون وام خوداشتغالی ارائه می کنند. وقتی آمدم گفتند برای پسرها 10 میلیون است، شما فقط می توانید پنج میلیون استفاده کنید که در نهایت به بهانه کمبود بودجه دو میلیون و 600 هزار تن وام گرفتم. بعد از این وام مستمری ام قطع شد در حالی که مستمری من فقط 30 هزار تن بود! ناتوانی من در حال پیشرفت است و امروز دیگر نمی توانم کار کنم. از طرفی با این وام های کوچک نمی توانیم کسب و کار راه اندازی کنیم.

موضوع دیگری که بین این خانم و سایر افراد دارای معلولیت مطرح شد بحث نامناسب بودن منزل و عدم امکان خروج معلول از منزل است. حکانی فر توضیح داد: خانه ما آسانسور ندارد و هر چهار ماه یک بار می توانم بیرون بروم. طبق قانون، تعمیر خانه باید رایگان باشد، اما ثروت کم نشده و حتی وام هم نداده است.

  اجبار اجباری بازیکن معروف فوتبال استقلال تهران! / او کیست ؟!

داروهای دیستروفی تحت پوشش بیمه نیستند

وی با توجه به هزینه های سرسام آور درمان گفت: داروهای دیستروفی اغلب تقویت کننده هستند و هیچ کدام تحت پوشش بیمه نیستند و هر روز گران می شوند. هر از چند گاهی یکی می آید و وضعیت خانه را بررسی می کند تا وضعیت مالی را ببیند. حقوق ما 420 هزار تن است و کافی نیست.

هاکانی فر افزود: دوستان من هستند که پدر و مادر ندارند و همه پولشان همین مستمری ناچیز است که مال همه نیست. ما چیز زیادی نمی خواهیم، ​​فقط رفاه باید مشخص کند که بودجه چه چیزی خرج می کند. ما به عنوان معلم و کارگر می توانیم حقوق خود را مطالبه کنیم. افراد دلسوز در مراقبت های اجتماعی نادر هستند و طوری با آنها رفتار می شود که گویی مدیون آنها هستیم و نباید به خاطر حقوق خود تحقیر شویم.

غلبه مسائل معلولیت و سکوت کارکنان / رفاه اجتماعی برای روشن شدن این موضوع که بودجه در کجا هزینه می شود.

مشکلات همسران دارای معلولیت

خانم حاطب همسری معلول دارد که دیگر نمی تواند کار کند و به سختی راه می رود. وی درباره دستاوردهای بهزیستی گفت: این درمان بیماری همسرم نیست و تنها راه استفاده از کاردرمانی است و مهم ترین کمک های اجتماعی باید در این زمینه ها باشد. در تمام این سال ها به همسرم شیر می دهم و به کمک نیاز دارم.

یکی از مشکلاتی که خانم حاطب در صحبت های خود به آن اشاره کرد این بود که کارفرمایان با همسران افراد دارای معلولیت همکاری نمی کنند. وی گفت: چند سال پیش بخشنامه ای مبنی بر اخراج کارمندان دارای همسر معلول در هفته 10 ساعت صادر شد، اما کارفرمایان به دلیل اینکه درک چندانی از وضعیت این خانواده ها نداشتند، همکاری مناسبی نداشتند. ایسکانیوز. وقتی این کمک در دسترس نباشد، در 48 سالگی خسته می شوم و نمی توانم کار کنم.

بهزیستی چهارمحال بختیاری بودجه ای برای اختصاص حقوق پرستار به افراد دارای معلولیت ندارد.

مرد معلول دیگری که نخواست نامش فاش شود با خواهرش زندگی می کند و پدر و مادرش را از دست داده است. اگر می توانستم کار کنم، چه چیز دیگری برای مزایای اجتماعی نیاز دارم؟ یکی دیگر از پرستارانم از نظر جسمی و جسمی بیمار است و مسئولان می گویند بهزیستی چهارمحال بهتیاری بودجه ای برای توزیع حق پرستاری برای افراد دارای معلولیت ندارد. حقوق افراد دارای معلولیت در شهرها در حال تضییع است. من ماه ها در خانه می مانم و بیرون نمی روم.

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

اسما سیاهی یکی از اعضای خانواده دارای معلولیت در خصوص آزار و اذیت افراد دارای معلولیت در این شهرستان توضیح داد: در هویس کمک اجتماعی دریافت نکرده ایم و حتی حق شیردهی نیز داده نشده است. خواهرم مجبور شد فرزندش را که مبتلا به دیستروفی است به ما بدهد تا بتوانیم از او مراقبت کنیم زیرا او به تنهایی نمی توانست از او مراقبت کند.

بخش های ثروت در حال افزایش است، اما مشکلات ما کاهش نمی یابد

امید شفیعی نیز معتقد است که تکالیف مختلف اجتماعی مانع از مراقبت صحیح از افراد دارای معلولیت می شود. وی به ایسکانیوز گفت: شاید یکی از مشکلات این باشد که از سوی سازمانی حمایت نمی شویم که تمام مراقبت های آن به کودکان معلول است و مراقبت های اجتماعی چون مسئولیت های دیگری دارد نمی تواند همه را پوشش دهد. در چند سال اخیر از ظرفیت بخش خصوصی استفاده شده است اما مشکلات ما همچنان ادامه دارد و این بخش های اجتماعی که هر روز در حال رشد هستند عملا برای ما بی تاثیر بوده و از شدت مشکلات ما کاسته نشده است.

قوانین ضمانت اجرا را ندارند

سینا رحمانی، فعال اجتماعی و مدافع حقوق افراد دارای معلولیت در گفتگو با خبرنگار ایسکانیوز گفت: بهزیستی به دلیل چند شاخه بودن در حوزه معلولان عملکرد خوبی ندارد. به عنوان مثال یکی از وظایف این سازمان رسیدگی به مشکلات زنان سرپرست خانوار، معتادان، اورژانس اجتماعی و… است و اگر تنها وظیفه بهزیستی توانبخشی باشد، می تواند خدمات بهتری ارائه کند.

وی افزود: در ادامه اگر قانون حمایت از افراد دارای معلولیت به درستی اجرا شود، افراد دارای معلولیت می توانند زندگی بهتری داشته باشند. متأسفانه قوانین ما اجرای آن را تضمین نمی کند. به عنوان مثال در ماده ۲ قانون حمایت از معلولان آمده است که دولت موظف است برای افراد دارای معلولیت شدید یا شدید بدون کار و حداقل دستمزد سالانه نفقه در نظر گرفته و اعتبارات لازم را در بودجه سنواتی پیش بینی کند. این فقط می تواند به معلولان کمک کند، این کار را نمی کند.

  این توهین ها را بکن تا شلاق بخوری! + جزئیات

رحمانی تصریح کرد: علاوه بر این موضوع بسیار مهمی وجود دارد که افراد دارای معلولیت تحت پوشش هیچ بیمه اضافه ای قرار نمی گیرند، زیرا بیمه افراد دارای معلولیت برای بیمه گذار گران است و آنها تمایلی به این کار ندارند.

وی افزود: در کشورهای پیشرفته برای پرستاران مستمری، درمان و حمل و نقل رایگان برای معلولان فراهم می شود، اما در ایران زمانی که معلول می خواهد هزینه بیمه را بپردازد، قبول نمی کنند. مسئولان ما را شهروند نمی دانند و فقط در هفته معلولان از ما یاد می کنند.

رحمانی بیان کرد: بهزیستی به مرور زمان تجهیزات نامناسبی را در اختیار معلولان قرار می دهد که ناکارآمد بوده و گاهی باعث افزایش معلولیت می شود. یارانه ای برای خرید تجهیزات وجود ندارد یا مبلغ آن بسیار ناچیز است.

آمنه یاردشتی دارای معلولیت سی پی است. وی با انتقاد از عملکرد ثروت گفت: عملکرد مال بسیار ضعیف است. من لیسانس دارم چرا خدمات اجتماعی برایم شغلی فراهم نمی کند؟ از طرفی بین من داشتن سی پی و نخاع فرق می گذارند. مثلاً به فردی که طناب نخاعی دارد حق شیردهی داده می شود ولی مال من نیست. به همه مستمری می دهند، اما من مستمری ندارم چون پدر و مادرم کارمند هستند. از لحاظ رفاهی هم چون پدر و مادرم کارمند هستند پولدارم و هیچ هزینه ای ندارم! ما خواهان شفافیت در بودجه مراقبت های اجتماعی هستیم و این حق ماست که بدانیم بودجه ای که این سازمان به نام من دریافت می کند صرف چه چیزی می شود. امیدوارم صدای من را به گوش مسئولین برسانید.

به گزارش ایسکانیوز، معلولیت در کشور ما محدود به گروه خاصی نیست و تصادفات و حوادث فراوان هر روز بر جمعیت معلولان می افزاید. علاوه بر این معلولیت یکی از اعضای خانواده کل خانواده را تحت تأثیر قرار می دهد، بنابراین با جمعیت کم مواجه نیستیم و بهزیستی به عنوان متولی اصلی باید بتواند عملکرد خوبی داشته باشد، اما گلایه افراد دارای معلولیت نشان می دهد که این سازمان عملکرد خوبی ندارد. و وضعیت افراد دارای معلولیت هر روز سخت تر می شود.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید