صداقت غیرمنتظره سفیر روسیه

صلاح‌الدین خدیو

روزنامه نگار

سفیر روسیه در ایران گفته است ممنوعیت مشروبات الکلی و حجاب اجباری مانع از ورود گردشگران روسی و سایر کشورها به ایران می شود.

جاغاریان در مصاحبه با روزنامه ایزوستیا این کار را انجام داد و بر لزوم سفر گردشگران روسی به کشورهای “دوست” مانند ایران تاکید کرد.

پس از حمله به اوکراین، روسیه کشورها را به دو گروه دوست و «متخاصم» تقسیم کرد و سعی کرد از ابزارهایی مانند انرژی و گردشگری برای تحت فشار قرار دادن گروه دوم استفاده کند. همانطور که از این نامه برمی آید، وی عمداً به جای دشمن از کلمه دشمن استفاده کرده است تا از وخامت بیشتر روابط با کشورهای تحریم کننده جلوگیری کند و در میان مدت روابط با آنها را بازگرداند.

بنابراین نگاه او به تغییر مسیرها و ترجیحات گردشگری ایران تاکتیکی و تجاری و تابعی از عمل گرایی استراتژیک در سیاست خارجی متنوع و غنی آن به نظر می رسد.

طرف دیگر معادله ایران است که به گفته سفیر بدون اغراق به دلیل محدودیت های فرهنگی در حوزه رسمی – و نه لزوما در حوزه غیررسمی – از پذیرش گردشگران خارجی و استفاده از فرصت ها ناتوان است.

این کسری نه تنها باعث شده است که کشور از گردشگری سود نبرد، بلکه سالانه میلیاردها دلار به دلیل خروج گردشگران داخلی و سفر به کشورهای همسایه ضرر نخواهد کرد. این تراز منفی اقتصادی به بهترین وجه بیانگر بی توجهی به پتانسیل گردشگری داخلی و رکود آن ناشی از چالش های فرهنگی و اجتماعی و برخی عوامل اقتصادی مرتبط است. به عبارت دیگر، نه تنها گردشگران خارجی، بلکه بخش قابل توجهی از گردشگران ایرانی نیز برای فرار از برخی محدودیت‌های فرهنگی و همچنین تفاوت کیفی سطح خدمات و زیرساخت‌های گردشگری ایران با کشورهای همسایه ترجیح می‌دهند پول خود را در خارج از کشور خرج کنند.

  در تاریخ 20 آوریل چه گذشت؟

این شکاف بین حوزه رسمی و غیررسمی به حدی است که گردشگر غربی به محض ورود به کشور به سرعت متوجه می شود که تصویر واقعی این جامعه چندان با تبلیغات و هنجارهای رسمی بیان شده از سوی حکومت مطابقت ندارد. اما شدت سطحی نگری به حدی است که همه پراگماتیسم را سرکوب می کند و حداقل به همان اندازه که عربستان محافظه کار نمی تواند برای مثال برای گردشگران غیرمسلمان استثنا قائل شود.

می گویند مهندس بازرگان پس از بازگشت از اولین سفر خارج از کشور پس از نخست وزیری در سال 1364 گفته بود: اگر مشروبات الکلی و روابط غیر زناشویی نبود، می گفتم حکومت واقعی اسلامی در کشورهای اسکاندیناوی برقرار است. !

سخنان بازرگان به دو زمینه اصلی می پردازد:

اول: سال 1364، زمانی بود که پس از انقلاب و چندین سال رهبری و تجربه در انقلاب و حکومت دینی، در اندیشه های قبلی خود تجدید نظر کرد و به تأملات جدیدی رسید که در نهایت در سخنرانی معروف «از این رو خدا: هدف رسالت انبیاء». او در اینجا برخلاف متون قبلی، رسالت پیامبر را در امور معنوی خلاصه می کند و آنها را از تکلیف تشکیل حکومت رها می کند.

یعنی ترجیح داد حکومت داری را کار متخصصان ببیند که البته اگر متدین باشند بهتر است.

دوم، پس از مقایسه نظام های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حکومت در آن زمان، بازرگان احتمالاً دولت رفاه، سوسیال دموکراسی عمیق و سوسیال دموکراسی حاکم بر کشورهای اسکاندیناوی را ستوده باشد.

به عقیده وی، هم اومانیسم و ​​سوسیالیسم و ​​هم نمونه سوسیال دموکراسی های اسکاندیناوی، نه تنها بر دو مدل موجود سوسیالیسم واقعی شوروی و سرمایه داری امپریالیستی آمریکا ارجحیت دارند، بلکه قبل از هر چیز به روح و هسته اصلی نیز ارجحیت دارند. به دنبال آزادی و برابری است.

  دیدن هلال شائول امسال سخت است

از یک سو، حدود چهل سال پس از سخنان بازرگان و سقوط شوروی و تجربه دنیای تک قطبی به رهبری آمریکا، الگوی اسکاندیناوی دوباره ظاهر شد و تجربه موفق کشورهایی مانند فنلاند و دانمارک و … به عنوان جایگزینی برای “دموکراسی های نئولیبرال” غربی و رژیم های استبدادی. اقتصاد بازار پیشنهاد شده است – مدل چین.

حمایت از مدل دانمارک، فنلاند و نروژ و ترجیح آن برای مدل هایی مانند چین، آمریکا، روسیه و غیره از یک واقعیت ساده ناشی می شود:

ارتقای کیفیت زندگی انسان مستلزم پرداختن به نیازهای مادی و معنوی و حفظ کرامت آنهاست و این امر جز با پاسداری متوازن و واقعی از ارزش‌های اساسی مانند آزادی و عدالت و پرهیز از اسراف در این زمینه‌ها محقق نمی‌شود.

بازرگان آنقدر عمر نکرد که ببیند چهل سال بعد جامعه و سنت های فرهنگی آن چنان دگرگون می شود که بدون ملاحظات فرهنگی آن زمان می توان دوباره پرسش محوری آن را مطرح کرد!

واضح است که بدون حفظ آزادی، برابری و کرامت مادی و معنوی انسان ها، نمی توان مدینه فاضله ای ساخت که اعضای آن معتاد به الکل، طلاق، فحشا و… باشند!

هسته مهمتر از پوسته است.

دیدگاهتان را بنویسید