درمان بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی

557912 خبر ناگهانی

به گزارش گروه اجتماعی ایسکانیوز، اسکیزوفرنی یک اختلال روانی جدی است که می تواند عملکرد ذهنی و سلامت افراد مبتلا به آن را به طور قابل توجهی تحت تاثیر قرار دهد.

بیشتر بخوانید:

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ممکن است صداها را بشنوند یا احساسات آشفته داشته باشند و گاهی اوقات به گونه ای صحبت می کنند که درک آن دشوار است.

با این حال، تعدادی کار وجود دارد که می توان برای بهبود مکالمه با یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی انجام داد.

تشخیص علائم اسکیزوفرنی:

قبلاً در یک مقاله کامل در مورد اسکیزوفرنی گفته ایم که برخی از علائم بیشتر از سایرین قابل توجه هستند.

علائم اسکیزوفرنی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

سوء ظن به ترس غیرعادی، از جمله گفتن اینکه کسی می خواهد به ما صدمه بزند.

شواهدی از توهم یا تغییر در تجربیات حسی، مانند دیدن، چشیدن، بوییدن، شنیدن یا احساس چیزهایی که دیگران در همان زمان، مکان یا موقعیت تجربه نمی کنند.
بی نظمی در نوشتن و گفتار حقایقی که به یکدیگر مرتبط نیستند.

“علائم منفی” (مانند کاهش رفتار طبیعی یا عملکرد ذهنی) مانند کمبود احساسات (عدم لذت)، عدم تماس چشمی، عدم بیان چهره، بهداشت ضعیف یا کناره گیری اجتماعی وجود دارد.
تزئینات غیر معمول از جمله لباس های عجیب و غریب، رنگ های نامتناسب و ….
رفتارهای غیرعادی و نامنظم، مانند قرار دادن فرد در وضعیت بدنی عجیب یا درگیر شدن بیش از حد در برخی حرکات مانند بستن زیپ برای باز و بسته کردن.

نحوه رفتار صحیح با فرد مبتلا به اسکیزوفرنی

روش درمان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی می تواند تأثیر قابل توجهی در بهبود آنها داشته باشد.

علائم را با اختلال شخصیت اسکیزوفرنی مقایسه کنید:

اختلال شخصیت اسکیزوفرنی بخشی از اختلالات اسکیزوفرنی است. هر دو اختلال با مشکل در بیان احساسات یا معاشرت مشخص می شوند. با این حال، تفاوت های قابل توجهی وجود دارد. فرد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوفرنی با واقعیت مرتبط است و توهم یا پارانویا دائمی را تجربه نمی کند و الگوهای مکالمه او طبیعی است. فرد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوفرنی تمایل به تنهایی دارد، میل جنسی کم یا اصلاً ندارد و ممکن است با نشانه ها و تعاملات اجتماعی عادی اشتباه گرفته شود.

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

اگر با یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی سر و کار دارید و حتی علائم اسکیزوفرنی در فرد مشاهده می شود، تصور نکنید که او به این بیماری مبتلا است.

مطمئناً نمی خواهید در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی است، اشتباه کنید. اگر مطمئن نیستید، سعی کنید از دوستان و خانواده خود بپرسید.

این کار را مؤدبانه با گفتن چیزی شبیه این انجام دهید: «می‌خواهم مطمئن شوم که کار اشتباهی انجام نمی‌دهم. آیا کسی اختلال روانی دارد، شاید اسکیزوفرنی؟

یک دیدگاه همدلانه را در نظر بگیرید:

هنگامی که از علائم اسکیزوفرنی آگاه شدید؛ تمام تلاش خود را بکنید تا فرد مبتلا به این اختلال ناتوان کننده را درک کنید.

یک عامل کلیدی برای یک رابطه موفق، در نظر گرفتن دیدگاه فرد، همدلی یا همدلی شناختی است، زیرا به فرد کمک می کند تا کمتر قضاوت کننده و صبور باشد.

اگرچه تصور علائم اسکیزوفرنی برای برخی افراد دشوار است، اما می توانید تصور کنید که چه چیزی در ذهن شما نیست.

به بیمار کمک کنید تا بیماری خود را بپذیرد:

بهتر است اطلاعات بیماری را با حوصله به بیمار منتقل کنید و در زمان لازم با کاهش و قطع افکار دیوانه وار، بیمار بتواند آموزش های لازم را بیاموزد.

در فرد بیمار امید ایجاد کنید.

اثرات درمان، تسکین علائم، افزایش کارایی و بهبود روابط اجتماعی پس از درمان را به بیمار یادآوری کنید تا بیمار را امیدوار کند.

با کسی که می شناسید صحبت کنید:

به خاطر داشته باشید که اگر هنگام صحبت صدای شما را بشنود، ممکن است ناامید شود، پس واضح و آرام صحبت کنید.

مراقب توهمات باشید:

در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، توهم در چهار نفر از هر پنج نفر رخ می دهد، بنابراین به خاطر داشته باشید که فرد ممکن است در حین صحبت آنها را تجربه کند. به عنوان مثال، برای بیمار این توهم وجود دارد که شما یا همسایه و غیره. در کار او دخالت کند

توهمات خاص را درک کنید تا بدانید در این گفتگو چه اطلاعاتی را فیلتر کنید. به یاد داشته باشید که شخصی که با او صحبت می کنید ممکن است فکر کند که یک سلبریتی معتبر است یا از منطق عادی خارج است.

  ایران سال آینده میزبان اجلاس آستانه خواهد بود

بیمار را تشویق کنید تا علائم و عوارض جانبی را ثبت کند:

به بیمار بگویید در صورت مصرف دارو، هرگونه نوسانات خلقی و علائم اضطراب را ثبت کند.

این توجه باعث می شود بیمار بیشتر متوجه بیماری خود شود و آن را با خانواده و پزشک خود در میان بگذارد.

بیمار را به برنامه ریزی تشویق کنید:

بیمار را تشویق کنید تا یک رژیم سبک و منظم روزانه ایجاد و اجرا کند، زیرا این به تنظیم ساعات خواب و بیداری بیمار کمک می کند و به او اجازه می دهد تا در فعالیت های دیگری مانند خرید، کارهای خانه، اوقات فراغت و تفریح ​​شرکت کند. بیشتر درگیر باشید.

بیمار را تشویق کنید که داروهای خود را به طور منظم مصرف کند:

برای اینکه بیمار به طور منظم مصرف دارو را شروع کند، آگاهی خود را از بیماری خود افزایش دهید و بیمار را به مصرف منظم دارو و نظارت بر نحوه مصرف دارو تشویق کنید.

سعی کنید هنگام صحبت با او موافق باشید، اما زیاد او را تحسین نکنید:

هرگز طوری صحبت نکنید که انگار این شخص آنجا نیست. آن را رد نکنید، حتی اگر توهم و هذیان دائمی وجود داشته باشد.

معمولاً هنوز حسی از آنچه در حال رخ دادن است وجود دارد، که شامل آسیب ناشی از آنچه می‌گویید، می‌شود، حتی اگر فرد در اطراف نباشد.

اگر نیاز دارید با شخص دیگری صحبت کنید، در مورد آن به گونه ای صحبت کنید که کسی نشنود یا در خلوت صحبت نکند.

تقویت رفتار مثبت:

بیمار را تشویق کنید تا هر چقدر هم که کم باشد رفتار مثبت داشته باشد و درگیر کارهای دشوار شود. ‏

رفتار افرادی را که فرد آسیب دیده را می شناسند، بررسی کنید:

شما می توانید با پرسیدن از دوستان و خانواده چیزهای زیادی در مورد نحوه صحبت با این شخص بیاموزید.

چند سوال وجود دارد که ممکن است بخواهید از این افراد بپرسید، مانند:

آیا او سابقه دشمنی دارد؟
آیا تا به حال دستگیر شده است؟
آیا تصورات یا تصورات نادرستی وجود دارد که باید از آن آگاه باشم؟
آیا روش خاصی وجود دارد که من باید به هر موقعیتی که فکر می‌کنید آن شخص از آن عبور می‌کند واکنش نشان دهم؟

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

یک برنامه پشتیبان داشته باشید:

بدانید چگونه اتاق را ترک کنید اگر مکالمه بدی دارید یا احساس ناامنی دارید، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که قبل از هر چیز به این فکر کنید که چگونه فرد را از عصبانیت یا پارانویا آرام کنید.

ممکن است کاری وجود داشته باشد که می توانید انجام دهید تا فرد احساس راحتی کند.

به عنوان مثال، اگر احساس کند که دولت از او جاسوسی می کند، پیشنهاد می کند برای محافظت از او، پنجره ها را با فویل آلومینیومی بپوشاند.

به بیمار کمک کنید تا حضور اجتماعی پیدا کند:

به بیمار کمک کنید تا در فعالیت های تفریحی و اجتماعی مانند پیاده روی در پارک نزدیک خانه، شرکت در مجالس و اعیاد مذهبی، شرکت در جلسات آموزشی مربوط به بیماری و شرکت در مهمانی های خانوادگی شرکت کند.

برای پذیرش چیزهای غیرعادی آماده باشید:

هوشیار باشید و واکنشی نشان ندهید. فرد مبتلا به اسکیزوفرنی بیشتر از افراد بدون این اختلال رفتار و صحبت می کند. از خنده، تمسخر و هرگونه تصور غلط و منطق او بپرهیزید. اگر فکر می کنید به طور منطقی تهدید یا مجروح شده اید با پلیس تماس بگیرید.

آنها را به ادامه مصرف دارو تشویق کنید:

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی تمایل بیشتری به اجتناب از دارو دارند. با این حال، بسیار مهم است که آنها به مصرف داروهای خود ادامه دهند. اگر در گفتگو اشاره ای به عدم مصرف دارو وجود دارد، می توانید:

پیشنهاد کنید قبل از تصمیم گیری جدی توسط پزشک معاینه شوند.

به یاد داشته باشید که اگر اکنون احساس بهتری دارند، ممکن است به دلیل مصرف داروها باشد، احساس بهتر مستلزم استفاده طولانی مدت از این داروها است.

از نگاه زیاد بپرهیزید:

اگر او پارانوئید است و به این نکته اشاره می کند که شما علیه او توطئه می کنید، از تماس چشمی بیش از حد با او خودداری کنید، زیرا این می تواند پارانویا را افزایش دهد.

اگر فکر می کند که در مورد او چیزی می نویسید، در حین تماشای آن به انجام آن ادامه ندهید.

اگر فکر می کند دزدی می کنید، مدت زیادی در اتاق یا خانه نمانید.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید