حکمرانی خوب یک شعار انتخاباتی باقی ماند

سرویس سیاسی مستقل: در بحث توسعه، «حکمرانی خوب» یکی از مدل هایی است که نظام های سیاسی می توانند به توسعه دست یابند. این اصطلاح که در 2 دهه اخیر وارد ادبیات سیاسی جهان به ویژه در کشورهای آسیای شرقی شده است، الگویی را ارائه می دهد که با نقد حاکمیت و مقایسه مدل با روش ها و دولت های دیگر، کشورهای در حال توسعه می توانند از آن برای جلب رضایت خود استفاده کنند. شهروندان و بتواند کشور را به توسعه نزدیکتر کند. در کشور ما اما شاخص ها با مشکلات زیادی مواجه هستند. در ابتدا باید بگوییم که حکمرانی خوب عوامل بسیاری دارد که یکی از اصلی ترین آنها دیپلماسی فعال و سازنده است. اما چگونه «دیپلماسی فعال» می تواند یکی از نمادهای «حکمرانی خوب» باشد. با توجه به اینکه در برنامه چشم‌انداز بیستم توسعه ایران و سایر برنامه‌های توسعه بر تعامل با دنیا مبتنی بر دیپلماسی پویا تاکید شده است، آنچه تاکنون در عمل شاهد آن بوده‌ایم، سیاست خارجی نتوانسته آنطور که باید به توسعه کشور کمک کند.

حشمت الله فلاحت پیشه، عضو سابق شورای اسلامی و مدرس دانشگاه، در پاسخ به این سؤال که برای «حکمرانی خوب» به «دیپلماسی فعال» نیاز داریم، به مستگل گفت:

واژه حکمرانی خوب از معدود موضوعاتی است که وارد ادبیات سیاسی شده است. سپس باید بگوییم 10 کشور آسیای شرقی برای دستیابی به اهداف توسعه خود روش های سیاسی و اقتصادی را در دستور کار قرار دادند. مانند کشورهای چین، ژاپن، مالزی، سنگاپور، کره جنوبی و… که با تکیه بر حکمرانی خوب توانستند خود را از سایر کشورهای جهان جدا کرده و به نتایج خوبی دست یابند. در این صورت دولت ها موظف شدند در رابطه با توسعه داخلی تمام تلاش خود را به کار گیرند و به آنها نشان دهند که با دستاوردهایی که در اختیار شهروندان قرار می دهند همواره در تلاش برای رسیدن به کشور ایده آل خود هستند. ناگفته نماند که از اوایل دهه 1970 این واژه وارد ادبیات سیاسی و برنامه های توسعه ایران شد، اما تاکنون نتوانسته ایم به نتایج قابل قبولی در حصول حکمرانی خوب دست یابیم.

  دولت انقلابی ریاست جمهوری دلار را از 28 تن به 4000 تن افزایش داد

این نماینده سابق مجلس با انتقاد از استفاده تبلیغاتی از این کلمه توسط سیاستمداران داخلی، ادامه می دهد:

در انتخابات قرآن شاهدیم که کاندیداها از شعار حکمرانی خوب و ارائه برنامه های خوب استفاده می کنند، در حالی که نه تنها از این مفهوم اطلاعی ندارند، بلکه به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه نیستند. در اینجا باید به سوال اصلی شما بازگردیم که سیاست خارجی چه ارتباطی با حکمرانی خوب دارد. بیشتر این شعارها برای بهبود روابط خارجی بود که البته می توانست به توسعه داخلی کمک زیادی کند، اما می بینیم که نه تنها در حد شعارهای انتخاباتی باقی ماندند، بلکه اصلا به آن اشاره نکردند. در الگوی حکمرانی خوب که 10 کشور آسیای شرقی در دستور کار خود قرار دادند، بهبود روابط دیپلماتیک سرلوحه همه فعالیت ها قرار گرفت و سیاست خارجی را در خدمت سیاست داخلی به معنای واقعی قرار دادند و اکنون می بینیم که اینها کشورها خود را یکی از توسعه یافته ترین کشورها می دانند. اما ایران حداقل در اقتصاد هنوز به هیچ نتیجه ای نرسیده است. توجه داشته باشید که برای رسیدن به یک راه حل خوب باید به دو کلمه کلیدی توجه کنید. «توسعه در خانه» و «کاهش تنش در خانه».

وی در این مورد با اشاره به سند چشم انداز 20 ساله می افزاید:

این دو کلمه کلیدی که به آن اشاره کردیم در سند توسعه 20 ساله نیز وجود دارد که باید در بسیاری از موارد ایران را در صدر جدول قرار دهد که در آن تاکید شده است که باید به سمت تعامل سازنده با همه دنیا حرکت کنیم. سوالی که هنوز با آن فاصله داریم. به نظر می‌رسد این موضوع برای مسئولان و دولت‌ها اهمیتی ندارد زیرا در چارچوب «برجام» و «جنگ اوکراین» می‌بینیم که سیاست خارجی نتیجه‌ای برای سیاست داخلی نداشته و اقدامی به نفع آن صورت نگرفته است. توسعه داخلی ایران در مورد “عراق” و “سوریه” هم همینطور است، با توجه به اینکه هزینه های زیادی صرف امنیت شد، اما بعدها دیدم اینها رقبای تجاری هستند که به ایران اجازه دانلود اقتصادی نمی دهند و گوی سبقت را ربودند.

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

فلاحت پیشه در پایان گفت:

توجه داشته باشید که کشورهای دیگر تا 20 رایزن اقتصادی در سفارتخانه های خود دارند. در صورتی که هنوز برنامه ای در این زمینه نداریم و حتی در برخی سفارتخانه ها رایزن اقتصادی وجود ندارد. این موضوع مستلزم بحث و گفت‌وگوی فراوان است، اما به طور خلاصه باید بگوییم که «سیاست خارجی ایران» با «حکمرانی خوب» فاصله زیادی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید