بی طرفی در جنگ روسیه و اوکراین

محسن بهاروند

کارشناسی ارشد حقوق بین الملل

بحث بی طرفی زیاد است و به یکی از ابعاد آن که لازم است اشاره می کنم. حقوق بی طرفی قبل از جنگ جهانی دوم بهتر تثبیت شد، اما پس از جنگ جهانی دوم با تصویب منشور سازمان ملل، موضوع بی طرفی تا حدودی متناقض و بحث برانگیز شد.

منشور ملل متحد درگیری مسلحانه، جنگ و تجاوز نظامی را ممنوع می کند. وقتی جنگ ممنوع است، در نظر گرفتن حق بی طرفی تا حدودی نقض غرض است.

از سوی دیگر، فصول 7 و 8 منشور اصولاً بی طرفی را حداقل با توجه به منطق منشور و سازمان ملل نمی پذیرد.

اولاً، منشور کشورهای عضو را ملزم می کند که اختلافات را به صورت دوستانه حل و فصل کنند.

ثانیاً، در صورت تهاجم نظامی یک کشور به کشور دیگر، اعضای سازمان ملل از طریق شورای امنیت که نماینده سایر اعضای سازمان ملل در این موارد هستند، نه تنها باید بی طرف باشند بلکه اقداماتی مانند تحریم را نیز انجام دهند. و حتی مداخله نظامی.بدون بی طرفی.

ثالثاً، در مفاد منشور ترتیبات منطقه ای در مقابل شورای امنیت، کشورهای یک منطقه یا اعضای سازمان های منطقه ای و نظامی مانند ناتو این حق را دارند که بی طرف نباشند و علیه دولت متجاوز که غربی ها انجام می دهند، اقدام کنند.

همانطور که آنها از فرصت قانونی برای اقدام علیه روسیه برخوردارند، روسیه نیز این فرصت را دارد که آنها را طرف مناقشه بداند و علیه آنها اقدام کند.

این باقی می ماند که روسیه تصمیم بگیرد. آنچه ما می بینیم این است که در حال حاضر جنگ بسیار بزرگی در جریان است که از یک سو آمریکا و غرب و از سوی دیگر روسیه و کشورهایی که به آن کمک می کنند درگیر است. کشورهایی که به روسیه کمک می کنند باید بدانند که در صورت وقوع جنگ، غرب این فرصت را خواهد داشت که آنها را طرف مناقشه بداند و علیه آنها اقدام نظامی انجام دهد.

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

روسیه نه می تواند از یک سو قصد اشغال یا الحاق بخشی از اوکراین را داشته باشد و نه می تواند واکنش غرب را کنترل کند. اکنون با اتحاد قدرت های غربی به نظر نمی رسد روسیه به راحتی آنطور که تصور می کرد نمی تواند اوکراین را شکست دهد یا جذب کند و اکنون در تلاش است بازی دوگانه ای انجام دهد که البته ممکن نیست و کوچکترین ایرادی. می تواند آن را به عنوان طرف شکست خورده جنگ معرفی کند و چهره او را برای همیشه از بین ببرد.

اما در نهایت، سوالاتی درباره نتیجه حمله روسیه به اوکراین بی پاسخ مانده است.

آیا روسیه عواقب اقدامات خود علیه اوکراین را پیش بینی می کند یا خیر؟ اگر پاسخ منفی است، این قابل قبول نیست.

چگونه ممکن است کشوری در روسیه به عنوان یک قدرت جهانی و کشوری که قرن ها حکومت کرده و جنگ های زیادی را پشت سر گذاشته است، نتواند مقیاس و عواقب اقدامات خود علیه کشور دیگری را محاسبه کند یا آن را اینقدر کوچک و سطحی جلوه دهد؟

اما اگر روسیه با آگاهی از عواقب اقدامات خود همچنان به اوکراین حمله کند، این دو مورد نیست. یا باید پذیرفت که دولت روسیه منطقی نیست و یا باید گفت که این اقدام بسیار مشکوک است و با هماهنگی حداقل برخی از کشورهای غربی به ویژه آمریکا انجام شده است و یک توطئه جهانی است. .

کوچکترین پیامد تهاجم روسیه به اوکراین، تقویت همبستگی اروپا و آمریکا و تقویت ناتو بود.

در حالی که فلسفه وجودی ناتو زیر سوال رفته است و در ایالات متحده هزینه های ناتو و حضور ایالات متحده در اروپا به طور کلی زیر سوال رفته است، چرخش روسیه معکوس شده و ناتو به نیروهای خود پیوسته است و حضور آمریکا در طرف مقابل را توجیه می کند. اقیانوس اطلس و ایده های کشورهایی مانند فرانسه برای تشکیل ارتش مستقل اروپایی رنگ خود را از دست می دهند.

  گل محمدی بهترین گزینه برای اداره پرسپولیس است

ثانیاً، تحریم گاز و انرژی روسیه، گذار به منابع جدید انرژی را اقتصادی و موجه کرده است که پیامدهای بلندمدتی برای اروپا و جهان خواهد داشت.

روسیه می دانست که در دنیای امروز، بی طرفی کشورها در صورت حمله به یک کشور مستقل، به ویژه کشوری که اقمار غرب است، بی معنی است.

همچنین قابل پیش بینی بود که اگر کشورهای غربی مستقیماً با او وارد جنگ نمی شدند، به طور غیرمستقیم با او وارد جنگ می شدند. از سوی دیگر به نظر می رسد روسیه نه تنها قصد گسترش جنگ در اروپا و آمریکا را ندارد، بلکه از اشغال کیف نیز دست بر نمی دارد. از این رفتار چه نتیجه ای می توان گرفت؟

به نظر من اگر روسیه در این مورد جدی باشد، احتمالاً در آینده تلاش خواهد کرد تا جنگ و اعتماد به استفاده از سلاح هسته ای را گسترش دهد، در غیر این صورت صدمات جبران ناپذیری خواهد دید.

پاسخ دیگر ممکن است از طریق تئوری های توطئه باشد که البته به من علاقه ای ندارد، اما عدم جاه طلبی روسیه در انجام، هدایت و مدیریت جنگ باعث می شود ناخودآگاه فکر کنیم که اقدامات روسیه اقدامات هماهنگ در سطح ابرقدرت ها و قدرت ها است. یک معامله جهانی بین قدرت های بزرگ انجام شده است و نقش اوکراین در آن تنها نقش قربانی و طعمه است. برای من خیلی روشن نیست که ما در ازای روسیه چه هستیم.

پس از همه، این بازی احتمالا پیچیده تر از آن چیزی است که به نظر می رسد.

  بهترین دانشگاه های جوان جهان معرفی شدند

دیدگاهتان را بنویسید