افراد فلج ویلچرهای خود را با عقل حرکت می دادند

573181 خبر ناگهانی

به گزارش خبرنگار حوزه علم و فناوری باشگاه خبرنگاران دانشجویی (ایسکانیوز)؛ فلج تتراپلژی یا تتراپلژی نوعی فلج است که در آن فرد حس و کنترل دست و پاهای خود را از دست می دهد. اکنون محققان دانشگاه تگزاس با ساختن یک سیستم جدید توانسته اند ویلچرها را با قدرت ذهن این افراد جابه جا کنند. در واقع، ویلچر کنترل شده توسط ذهن به افراد فلج کمک می کند تا با تبدیل افکار خود به دستورات مکانیکی، تحرک جدیدی پیدا کنند.

محققان گفتند: «ما نشان می‌دهیم که یادگیری متقابل کاربر و الگوریتم رابط مغز و ماشین برای کاربران برای استفاده موفقیت‌آمیز از چنین صندلی‌های چرخدار مهم است. تحقیقات ما راه جدیدی را برای بهبود سیستم های مغز و ماشین غیرتهاجمی باز کرده است.

محققان سه فرد مبتلا به تتراپلژی را برای مطالعه انتخاب کردند و هفته ای یک بار به مدت دو تا پنج ماه به آنها آموزش دادند. شرکت کنندگان یک کلاه جمجمه پوشیده بودند که فعالیت مغز آنها را از طریق الکتروانسفالوگرافی (EEG) تشخیص می داد و از طریق یک دستگاه رابط مغز و ماشین به دستورات مکانیکی برای صندلی چرخدار تبدیل می شد. از شرکت کنندگان خواسته شد تا با فکر کردن به حرکت اعضای بدن خود، جهت ویلچر را کنترل کنند. به طور خاص، آنها باید به این فکر می کردند که چگونه هر دو دست را برای گردش به چپ و هر دو پا را برای گردش به راست حرکت دهند.

در اولین جلسه آموزشی، سه شرکت‌کننده از 43 تا 55 درصد میزان دقت مشابهی داشتند. اما در این دوره آموزشی دستگاه رابط مغز و ماشین به دقت 95 درصد رسید. زیرا الگوریتم مورد استفاده در این سیستم توانست با گذشت زمان از طریق فناوری یادگیری ماشینی الگوهای امواج مغز را با دقت بیشتری درک کند و آنها را به دستورات فیزیکی تبدیل کند.

  صفحه مورد نظر شما یافت نشد.

اما محققان طی این آزمایش به نتیجه دیگری نیز دست یافتند. از هر سه شرکت کننده، یک نفر نتوانست به دقت لازم برای حرکت دادن ویلچر دست یابد. در واقع، دقت او در چند جلسه اول فقط اندکی افزایش یافت و در بقیه دوره تمرین ثابت ماند. به همین دلیل است که محققان می گویند: این نشان می دهد که یادگیری ماشین به تنهایی برای مانور موفقیت آمیز چنین دستگاهی کافی نیست.

در پایان آموزش، از همه شرکت کنندگان خواسته شد تا با ویلچر خود را در اطراف یک اتاق کثیف بیمارستان برانند. آن‌ها مجبور بودند موانعی مانند جداکننده‌های اتاق و تخت‌های بیمارستانی را که برای شبیه‌سازی یک محیط واقعی تنظیم شده بودند، عبور دهند. دو شرکت کننده کار را کامل کردند تا اینکه شرکت کننده شماره دو شکست خورد.

به گفته محققان، به نظر می رسد سازماندهی مجدد نوروپلاستیک قشر مغز برای اینکه فردی کنترل خوبی بر رابط مغز و ماشین داشته باشد و در نهایت بتواند فعالیت های روزانه نسبتا پیچیده ای مانند رانندگی با ویلچر را در یک محیط طبیعی انجام دهد، ضروری است.

این مطالعه همچنین نقش آموزش طولانی مدت کاربران را برجسته می کند. اگرچه موتورسوار شماره یک در پایان عملکرد فوق العاده ای داشت، اما در چند تمرین اول نیز با مشکل مواجه شد.

دیدگاهتان را بنویسید