استیضاح حق مجلس است

خدمات سیاسی

استیضاح وزرای مجلس در همه دولت ها یک پدیده طبیعی است اما این بار پس از گذشت یک سال از حکومت، بحث استیضاح نیمی از کابینه مطرح می شود که با توجه به وحدت مجلس و دولت، تناقضات عمیقی را نشان می دهد.

ارائه دولت در سال گذشته نه تنها به وعده های مردمی آنها عمل نکرد، بلکه از سؤالات مجلس نیز غرورآفرین نبود.

برای بررسی موضوع فوق با سیدحسین نقوی حسینی، فعال سیاسی اصولگرا و نماینده دوره های هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی به گفت وگو نشستیم. در زیر به تفصیل می خوانیم:

یک سال از ریاست جمهوری می گذرد و با استعفای یک وزیر و احتمال استیضاح چهار وزیر مواجه هستیم. به نظر شما این موضوع ناشی از تعارض دولت و مجلس است یا مجلس به این نتیجه رسیده است که کابینه ظرفیت لازم برای تحقق وعده های خود را ندارد؟

خبر استیضاح چهار وزیر در هیات رئیسه که از سوی یکی از اعضای هیات مدیره اعلام شد کمی تعجب برانگیز بود چرا که تا آنجایی که من اطلاع دارم دولت و مجلس باید با یکدیگر به توافق می رسیدند و با این موارد موافقت می کردند. تغییرات ایجاد شود تا مورد سوال قرار نگیرد.

اما دولت در قوه مجریه با ضعف مواجه است که طبیعی است و تقریباً همه دولت های قبلی تقریباً همین مراحل را طی کرده اند. اگر به دو دولت قبل برگردید، می بینید که بعد از یک سال کار دولت، تغییراتی در کابینه صورت گرفته و برخی از وزرا رفته اند و افراد جدیدی ظهور کرده اند. در دولت روحانی در سال های اول و دوم چند وزیر عوض شدند که این موضوع نیز باعث تنش در مجلس شد.

پس طبیعی است که با تشکیل کابینه و شروع به کار استانداران، انتخاب وزرا و معاونان و مدیران ارشد آنها در جاهایی ضعیف و ساماندهی شود. به همین دلیل است که دولت و مجلس باید با تفاهم وارد این روند شوند، از جمله آقای عبدالملکی که مورد انتقادات زیادی قرار گرفته و خود استعفا داده است.

  ما ایده هایی برای جمع بندی مذاکرات داریم

اما ظاهرا این تفاهم با سایر وزرا از جمله وزیر صمت که حرف و حدیث در مورد او زیاد است و انتقادات زیادی وجود دارد، صورت نگرفته است. به هر حال ایشان در مجلس وعده هایی در زمینه صنایع، خودرو، واردات و صادرات داده اند و اکنون مجلس انتظار دارد که این وعده ها نه از سوی وزیر جهاد کشاورزی و نه از سوی وزیر راه محقق نشده باشد. .

بنابراین این ماجرا با تفاهم حل نمی شود و مجلس وارد شده است و مجلس حق قانونی استیضاح دارد و می تواند بر دولت نظارت کند. فکر می کنم هنوز امکان وجود دارد یعنی در صورت مذاکره دولت و معاونت پارلمانی رئیس جمهور این مسائل قابل حل است.

وارد تنش و مقصر دانستن یکدیگر که اخیراً در فضای مجازی دیدم که مثلاً وزیر را مقصر می دانند، می گوید نمایندگان مجلس خواهان انتصاب مدیران هستند و نمایندگان مجلس می گویند اصلا اینطور نیست، چنین رفتاری در جامعه تنش ایجاد می کند.

با این حال مردم انتظار دارند نمایندگان مجلس از ضعف ها دست بردارند و به وکیل خود دسترسی داشته باشند.

آیا این تغییرات در سطح فردی می تواند به حل مشکل کمک کند یا صرفا نمایشی برای پاسخگویی به افکار عمومی در مواجهه با عملکرد ضعیف دولت است؟

حرکت مردم چقدر موثر است؟ ما باید تاثیر انسان را در اندازه خودش ببینیم. اینکه می گویند عبدالملکی از زاهدی می رود و می تواند در وزارت کار تحول ایجاد کند و همه مشکلات را حل کند، درست نیست. تحولاتی که مربوط به فرد نیست، تورم که به عهده خانواده نیست، تورم هم هست. یا کنترل قیمت و بازار دست فاطمی امین نیست که اگر دیگری جای او را بگیرد می تواند بازار را درست کند.

  زندگی پس از زندگی پربیننده ترین ویژه برنامه ماه مبارک رمضان شد/ اسامی فیلم های عید فطر اعلام شد

این مسائل به هم مرتبط است و دولت در کل باید با هم همکاری کند. البته نقش شخص مهم است، نقش مربی هم در تیم فوتبال، درست است که بازی و بازیکنان مهم است، برنامه هم مهم است. اما مربی هم مهم است و در نهایت مربی سازمان دهنده است. اما همه مربی نیستند. اگر دروازه بان ضعیفی داشته باشیم با بهترین مربی به نتیجه نمی رسیم. اما نقش فرد در اندازه خودش مهم است، باید حرکت درست انجام شود. ما نباید فرد ضعیف تری را رها کنیم تا وزارتخانه ها را بیشتر متضرر کند.

اگر فردی توانایی های مدیریتی بالایی داشته باشد، می تواند توانایی های بهره وری بالاتری کسب کند. این درست نیست که می گویند این چیزها تغییر می کند، همه چیز تبدیل به یک کابوس می شود. اما در نهایت مدیران نیز باید بتوانند از ظرفیت موجود استفاده کنند.

برخی از فعالان سیاسی معتقدند که رئیس جمهور تمایلی به تغییر کابینه ندارد و به ضعف نیروهای خود اعتقادی ندارد. به نظر شما این تغییرات با بی میلی رئیس انجام می شود؟

رئیس دولت نسبت به نامزدها و انتصابات خود مغرضانه است، اما باید در مورد آنها فکر کرده و برنامه ریزی و مطالعه کرده باشد و معتقد است که می تواند در تیمی که سازماندهی کرده است به موفقیت های بیشتری دست یابد. بنابراین، رئیس جمهور حق دارد مانند فوتبال از مدیر خود دفاع کند. وقتی مربی مسئولیت یک تیم را بر عهده می گیرد، تیم را انتخاب می کند و در نهایت تیمی را ایجاد می کند تا برنامه های خود را با آن تیم انجام دهد. بنابراین طبیعی است که رئیس جمهور از انتصاب خود دفاع کند، اما مجلس نیز حق قوی برای استیضاح دارد. مجلس ناظر است و مردم می گویند شما به آنها رای دادید.

  دستگیری کلاهبردار پروژه های مسکن مهر

یکی از انتقادات این بود که مجلس به همه گزینه های ریاست جمهوری رای داد، چطور نگفتید ضعیف هستند، حالا یک سال دیگر استیضاح می کنید. مجلس هم پاسخ داد که در یک سال عملکرد آنها را بررسی کردیم. بنابراین دولت حق دارد از انتصابات خود دفاع کند و به نظر من آقای رئیسی به دولت خود اعتماد دارد.

این جمله که یک رئیس ربطی به دفترش ندارد و برخی از این افراد به او تحمیل شده اند چقدر صحت دارد؟

فکر نمی‌کنم هیچ یک از منصوبان و معرفی‌شده‌های دولت در شرایطی بوده باشند که با آقای رئیسی آشنایی نداشته باشند و ارتباطی با ایشان نداشته باشند و ایشان بدون اطلاع ایشان را منصوب کرده باشند.

انتصاب در دولت روالی دارد که همه باید طی کنند، فرد در کمیسیون های تخصصی معرفی می شود و در این کمیسیون ها مصاحبه می شود و پس از آن در صورت تکمیل با رئیس جمهور ملاقات می کنند و در مورد برنامه ها و شخص رئیس جمهور توافق می کنند. ارزیابی می کند و بدون ارزیابی قطعا معرفی نمی شود. به نظر من معرفی شخص بدون اطلاع رئیس فایده ای ندارد.این درست نیست.

طبیعی است که افراد توسط جناح ها نامزد شوند، در همه دولت ها این گونه است، در نهایت افراد، جریان ها و گروه ها می توانند افرادی را برای کمک به دولت معرفی کنند، اما این به این معنا نیست که همه منصوب شوند. در نهایت، باید به سوالات آنها رسیدگی شود.

دیدگاهتان را بنویسید