آیا قوانین از تقلب علمی جلوگیری می کند؟ / 8 درصد از دانشمندان حداقل یک بار تقلب کرده اند

529526 خبر ناگهانی

به گزارش خبرنگار دانشگاه ایسکانیوز، تخلف در هر زمینه ای امکان پذیر است. جامعه علمی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و مشمول تخلفات قانونی است. از آنجایی که هر روز بر تعداد مقالات علمی در جهان افزوده می شود، موارد تخلف علمی نیز رو به افزایش است.

اگرچه اطلاعات زیادی در مورد شیوع تخلفات علمی در دست نیست، بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که حدود 8 درصد از دانشمندان حداقل یک بار مرتکب تخلفات علمی مانند جعل، جعل یا اصلاح داده‌ها شده‌اند.

ظهور اختلالات علمی، کشورهای مختلف را به دنبال راه حلی برای رفع این معضل کرده است. برخی از کشورها قوانینی مانند قانون ثبت اختراع، قانون کپی رایت، قانون استانداردسازی روش ها، قانون پیشرفت فنی و علمی، مقررات مدرک دانشگاهی، قانون آموزشی و مقررات انتشارات را برای مقابله با تخلفات در حوزه علم وضع کرده اند. اما تجربه نشان می دهد که تدوین این قوانین نمی تواند بازدارنده خوبی باشد.

به عنوان مثال، چین سابقه طولانی در مبارزه با تخلفات علمی دارد. از سال 2007، آکادمی علوم چین (CAS) قوانینی را برای مبارزه با تخلفات علمی تدوین کرده و کمیسیون هایی را برای بررسی اتهامات مربوط به تخلف تشکیل داده است.

اختلالات علمی نیز در ایران بسیار شایع است. دیوید حسینی هاشم زاده، نویسنده کتاب فساد، در گفت وگو با ایسکانیوز، نرخ فساد در ایران را 75 درصد اعلام کرد و تاکید کرد که فساد مانند کوه یخ است که تنها یک پنجم آن قابل مشاهده و بقیه در زیر آب است.

گسترش نابسامانی های علمی در ایران و جهان به حدی است که به گفته کیوان الستی، یکی از اعضای هیئت علمی مرکز تحقیقات، معضل سوء رفتار یک موضوع بین رشته ای است که نیاز به نظریه پردازی و مفهوم سازی دارد. به کمک جامعه شناسان، فیلسوفان و حقوقدانان به طور همزمان نیاز دارد.

  تامین ارز واردات خودرو از بانک مرکزی

تفاوت در اثربخشی قوانین مبارزه با تقلب در کشورهای مختلف

مطالعه اخیر آلستی به بررسی نحوه واکنش کشورهای مختلف به تخلفات علمی و میزان موفقیت آنها پرداخت و به این نتیجه رسید که اگرچه قوانین ضد نقض در همه کشورها وجود دارد، اما آنها بازدارنده یکسانی نداشته اند.

به همین دلیل کارشناسان معتقدند از آنجایی که قواعد حقوقی و کیفری نمی تواند برای سلامت علمی کافی باشد، باید شرایط اجتماعی و نهادی را تضمین کرد. به عنوان مثال، یک موسسه علمی به دلیل ماهیت خود تنظیمی می تواند تا حد زیادی از گسترش تقلب علمی جلوگیری کند. خود تنظیمی به مکانیسم نهادی و اجتماعی اطلاق می شود که سلامت علمی را حفظ می کند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید