آیا عصر کریپتوکارنسی ها به پایان رسیده است؟

مجله اکونومیست پس از جستجو برای پاسخ به این سوال، در سرمقاله خود به فراز و نشیب های صنعت ارزهای دیجیتال و ماهیت انتقادی آن پرداخته است.

صرافی ارز دیجیتال FTX که تا دو هفته پیش به عنوان سومین صرافی بزرگ ارزهای دیجیتال شناخته می شد، 32 میلیارد دلار ارزش داشت. ثروت بنیانگذار آن سام بنکمن فرید حدود 16 میلیارد دلار تخمین زده می شود. برای سرمایه گذاران خطرپذیر سیلیکون ولی، او نابغه ای بود که انتظار داشتند اولین تریلیونر جهان شود. در واشنگتن، او همچنین چهره صنعت ارزهای دیجیتال بود و با قانونگذاران مذاکره می کرد.

انفجار و فروپاشی ناگهانی FTX ضربه ای ویرانگر به صنعتی وارد کرد که قبلاً سابقه شکست و رسوایی داشت. صنعت کریپتوکارنسی هرگز تا این حد جنایتکار و بی ارزش به نظر نمی رسید. فروپاشی موسسات شبه مالی و افراد مستقر، شیدایی های مالی کلاسیکی هستند که بارها در تاریخ تکرار شده اند، از هجوم لاله های هلندی در قرن هفدهم تا بحران های بانکی آمریکا در اوایل دهه 1900. ارزش کل بازار ارزهای دیجیتال به اوج خود رسید. تقریباً 3 تریلیون دلار در سال گذشته. این رقم از 800 میلیارد دلار در اوایل سال 2021 افزایش یافته و امروز به 830 میلیارد دلار بازگشته است. مانند پایان هر جنون، اکنون این سوال مطرح می شود که آیا ارز دیجیتال می تواند به جز در موارد تقلب و بازارهای غیررسمی مفید باشد؟ چندی پیش، این فناوری وعده واسطه گری مالی سریع تر، ارزان تر و کارآمدتر را می داد.

با هر رسوایی جدیدی که رخ می دهد، این احتمال بیشتر می شود که سرمایه گذاران وحشت کرده و صنعت ارزهای دیجیتال را برای همیشه ترک کنند. با این حال، هنوز امید وجود دارد که نوآوری پایدار روزی ظهور کند. اگرچه این رویا هر روز که می گذرد دست نیافتنی تر به نظر می رسد. به گفته اکونومیست، حتی با فروپاشی کامل صنعت ارزهای دیجیتال، این امید باید زنده نگه داشته شود. علیرغم اخبار تلخ هفته گذشته در بازار، پتانسیل فناوری زیربنایی ارزهای دیجیتال ارزش کاوش را دارد. بانکداری به طور سنتی نیاز به زیرساخت های گسترده ای برای حفظ اعتماد بین افراد غریبه دارد. ایجاد و حفظ اعتماد پرهزینه است و اغلب توسط نهادهایی که بر آن مسلط هستند حمایت می شود. در مقابل، بلاک چین‌های عمومی بر روی شبکه‌ای از رایانه‌های غیرمتمرکز ساخته می‌شوند که شفافیت تراکنش‌ها امنیت آن را تضمین می‌کند و در تئوری، آن را قابل اعتماد می‌کند. ویژگی‌های منبع باز قابل همکاری را می‌توان در پیوست‌ها در صفحات مختلف، از جمله فناوری جدید قراردادهای هوشمند خوداجرا که تضمین شده است طبق توافق کار کند، در پیوست‌ها قرار داد.

  یارانه فردی به افراد پرداخت می کنیم

یک سیستم مبتنی بر توکن‌ها و قوانین حاکم بر آن‌ها می‌تواند راهی هوشمندانه برای تشویق شرکت‌کنندگان منبع باز فراهم کند. این امکان را برای قابلیت ها و ترتیباتی فراهم می کند که اجرای آنها در دنیای واقعی گران یا غیرعملی است، مانند اجازه دادن به هنرمندان برای حفظ سهمی از سود حاصل از فروش مجدد آثار دیجیتال. با این حال، از دیدگاه یک اقتصاددان، خبر ناامیدکننده این است که با وجود گذشت 14 سال از اختراع بلاک چین بیت کوین، تنها کسری از وعده های امیدوارکننده این فناوری محقق شده است. چشم انداز شگفت انگیز پشت ادعای صنعت ارزهای دیجیتال، استعداد فارغ التحصیلان دانشگاه های معتبر را به متخصصان وال استریت و سرمایه گذاران خطرپذیر، صندوق های ثروت دولتی و صندوق های بازنشستگی جذب کرده است.

مقدار زیادی پول، زمان، استعداد و انرژی صرف ساخت پایگاه‌های داده مجازی و ایجاد نسخه‌های کارآمد و غیرمتمرکز از عملکردهای اساسی مالی مانند مبادله ارز و وام‌دهی شده است. با این حال، هنوز بسیاری از کاربران به دلیل ترس از دست دادن سرمایه، به خدمات ارائه شده اعتماد کامل ندارند و این ابزارهای مالی به طور گسترده مورد استفاده قرار نمی گیرند. در مقابل، ابزارهای رمزنگاری به طور گسترده در سرمایه گذاری روی توکن های فرار استفاده می شوند و پولشویی، نقض تحریم ها و کلاهبرداری رایج هستند.

در چنین شرایطی مردم با بدبینانه می توانند بگویند زمان تنظیم و قانون گذاری این صنعت فرا رسیده است. اگر از جامعه سرمایه داری انتظار می رود که سرمایه گذاران را قادر به ریسک کردن کند و واضح است که اگر بر اشتباهی پافشاری کنند، ضرر خواهند کرد. حتی در این زمان که ارز رمزپایه وضعیت فاجعه باری را پشت سر می گذارد، انتقال سرمایه به سایر سیستم های مالی مدیریت می شود. همچنین باید اذعان داشت که موفقیت هر نوآوری تضمین شده نیست و شکست یا موفقیت هر خدمت یا بازاری را نمی توان با قطعیت پیش بینی کرد.

  گزینه های رئیس جمهور آمریکا برای ایران به پایان رسیده است

مردم باید آزاد باشند تا زمان و سرمایه خود را به ایده همجوشی هسته‌ای، کشتی‌های هوایی، حیات در مریخ، متاورژن و بسیاری از فناوری‌های جدید دیگر که ممکن است هرگز محقق نشوند، اختصاص دهند. در همین حال، ارز دیجیتال تفاوتی با سایر فناوری‌ها ندارد و با توسعه اقتصاد مجازی، می‌توان اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز قابل اعتماد و کارآمدتری را به بازار معرفی کرد.

فناوری بلاک چین زیربنایی همچنان در حال بهبود است. ارتقای بلاک چین اتریوم در ماه سپتامبر به طور چشمگیری مصرف انرژی را کاهش داد و راه را برای تراکنش های با حجم بالا هموار کرد. به جای تنظیم بیش از حد یا حذف ارزهای دیجیتال، تنظیم کننده ها باید روی دو وظیفه اصلی تمرکز کنند. اولاً مانند هر فعالیت مالی دیگری امکان سرقت و کلاهبرداری به حداقل می رسد. وظیفه دیگر ممکن است مصون نگه داشتن سیستم مالی زیربنایی از آسیب های رمزنگاری بیشتر باشد. اگرچه فناوری بلاک چین برای جلوگیری از مقررات در عمل طراحی شده است، به نظر می رسد لازم است نهادهایی که امنیت فضای صنعت ارزهای دیجیتال را حفظ می کنند، تنظیم شود. از جمله این قوانین، وظیفه صرافی ها برای پشتوانه سپرده های مشتریان با دارایی های نقدی است. نکته دوم قوانینی است که شفافیت و افشای اطلاعات را تضمین می کند تا مشخص کند که شرکت وام هنگفت و مشکوکی به بخش تجاری خود در بورس داده است.

اینکه صنعت ارزهای دیجیتال می تواند از آشفتگی جان سالم به در ببرد یا مانند بحران اقتصادی حباب لاله به یک کنجکاوی مالی تبدیل شود، به اجرای مقررات بستگی ندارد. هرچه دامنه رسوایی ها بیشتر باشد، شرکت ها و بینش های واهی آنها در باتلاق بدنامی فرو می روند. در زمانی که سرمایه گذاران و مصرف کنندگان از از دست دادن سرمایه خود می ترسند، دیگر فریب نوآوری معنا نخواهد داشت.

  گروهی از افراد نقابدار بر فراز پل های روگذر مشهد دستگیر شدند

منبع: دنیای اقتصاد

دیدگاهتان را بنویسید